كلام 146 از سخنان امام ( ع ) پس از مشورت عمر ابن خطاب در اين كه شخصا براى جنك با ايران حركت كند ، ( بخاطر حفظ موجوديت اسلام و مسلمين ( به او فرموده است : ( 278 . ) ( 279 . ) پيروزى و شكست اين امر ( اسلام ) بستگى به فزونى و كمى جمعيت نداشته اين دين خدا است كه آن را پيروز ساخت و سپاه او است كه آن را آماده و يارى كرد تا به آن جا كه بايد برسد رسيد ، و به هر جا كه بايد طلوع كند ، طلوع نمود ، از ناحيه‌ى خداوند به ما وعده پيروزى داده شده ، و مىدانيم خداوند به وعده خود جامهء عمل خواهد پوشانيد ، و سپاه خويش را يارى خواهد فرمود . موقعيت زمامدار ، همچون ريسمانى است كه مهره‌ها را در نظام مىكشد و آنها را جمع كرده ارتباط مىبخشد : اگر ريسمان از هم بگسلد مهره‌ها پراكنده ميشوند و هر كدام به جائى خواهد افتاد و سپس هرگز نتوان همه را جمع آورى نمود ، و از نو نظام بخشيد . عرب امروز گر چه از نظر تعداد كم ، اما با پيوستگى به اسلام فراوان ، و با اتحاد و اجتماع و هماهنگى عزيز و قدرتمند است . بنا بر اين تو همچون محور آسيا باش ! و جامعه را بوسيله‌اى مسلمانان عرب به گردش در آور ، و با همكارى آنها در نبرد ، آتش جنگ را براى دشمنان شعله‌ور ساز ! زيرا اگر شخصا از اين سرزمين خارج شوى عرب از اطراف و اكناف سر از زير بار فرمانت بيرون خواهند برد ( و آن گاه خواهى يافت ) كه آن چه پشت سر گذاشته‌اى مهمتر از آن است كه در پيش رو دارى . اگر چشم عجمها فردا بر تو افتد خواهند گفت : اين اساس و ريشه‌ى عرب است اگر قطعش كنيد راحت مىگرديد ، و اين فكر آن‌ها را در مبارزه‌ى با تو و طمع در نابوديت حريص‌تر و سر سخت‌تر خواهد ساخت . و اين كه يادآور شدى . آنها به جنگ مسلمانان آمده‌اند و ناراحت هستى - خداوند سبحان بيش از تو اين كار را مكروه مىدارد ، و او بر تغيير آنچه نمىپسندد تواناتر است . . .